Czym jest bouldering

Bouldering (lub „buldering”. Od angielskiego słowa boulder czyli „kamień, głaz”) to wspinaczka bez asekuracji linowej uprawiana na niskich formacjach skalnych.

Dla niektórych wspinaczy to jedna z najczystszych form wspinaczki: brak kilogramów „szpeju” (sprzętu wspinaczkowego) pozwala skupić się na wspinaczkowej esencji, czyli na  ruchu i trudnych przechwytach.

Każdy problem bulderowy wymaga przejścia pewnego kawałka skały z jasno określonym startem i zakończeniem. Można użyć wszystkich chwytów i stopni po drodze, no chyba że ktoś określił, co można, a czego nie można używać.

Wyzwaniem jest odgadnięcie najlepszej sekwencji ruchów i zastosowanie odpowiednich technik wspinaczkowych, bez odpadnięcia.

Na sztucznych ścianach bouldering używany jest głównie w dwóch celach:     

1. Nauka techniki ruchu (A to dlatego, że techniki uczymy się w środowisku bezpiecznym, a więc nie martwiąc się o linę, wpinki, uprzęże, itp. Możemy również szybko ułożyć boulderowy problem, do pokonania którego musimy użyć konkretnej techniki.)
2. Ćwiczenie wybranych cech motorycznych, np. siły lub wytrzymałości siłowej.

Do uprawiania bulderingu w skałach wystarczą:

1. Buty wspinaczkowe,
2. Magnezja, najlepiej w konkretnym woreczku, pozwalającym zanurzyć w niej całą dłoń.
3. Crashpad, czyli specjalny materac, na który w razie czego można w miarę bezpiecznie upaść lub po prostu zeskoczyć.
4. Przydaje się również partner, który służy nam asystą. Taka osoba zwana jest spoterem, a czynność asekuracji nazywamy spotowaniem.
5. W niektórych tekstach źródłowych możemy znaleźć informację, że niezbędną częścią ekwipunku jest czapka. Wtedy też warto zastanowić się nad sensem zakładania koszulki. 😉    

Istnieje kilka odmian bulderingu, jak np. highballing – zasady takie same, tylko niskie formy nie są już takie niskie. Waterbouldering, czyli wspinaczka nad wodą, jednak częściej mówi się o niej Deep Water Soloing.

Buldering często wymaga od nas sporego zapasu siły i mocy, aby wykonywać dalekie i dynamiczne ruchy, czasami nawet z wylotami nóg. W środowisku nazywamy je bańkami.

Czasami jednak bulder może być w terenie połogim, wymagającym dobrej mobilności w biodrach.

Współczesne zawody bulderowe odbywają się na halach wspinaczkowych i są coraz bardziej widowiskowe, przypominają nawet parkuring.

Buldering powinien się znaleźć w każdym sensownym planie treningowym. Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o indywidualnych planach wspinaczkowych, zapraszam tutaj.